bîhiss


bîhiss
(F.-A.)
[ ﺲﺣ ﯽﺑ ]
hissiz, duygusuz.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • bihiss — z. <fars. bi. . . və ər. hiss> Hissiz. Bihiss halda uzanmaq. – Biçarə kişi bircə onu bildi ki, gücü gəldikcə «Vay dədə, vay!» – deyib, bihiss yerə yıxıldı. Ç …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bihiss — f. və ə. hissiz, duyğusuz, huşsuz, bihuş …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • məktəbdar — is. <ər. məktəb və fars. . . . dar> köhn. Keçmişdə xüsusi məktəb açıb orada dərs deyən adam. . . Övladımızın tərbiyə və təlimi bilkülliyə üsuli təlimdən bixəbər və adabi tərbiyədən bihiss olan məktəbdarların əlində idi. F. K …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti